Odczuwasz lęk kiedy wychodzisz z domu?
Czujesz napięcie, gdy przebywasz wśród innych ludzi?
Obawiasz się, że może się stać Tobie lub Twoim bliskim jakaś krzywda?
Często miewasz myśli, których nie możesz się pozbyć i przekierować na coś bardziej przyjemnego?
Budzisz się nagle w środku nocy, Twój oddech jest przyspieszony, serce wali mocno i masz poczucie, że coś się za chwile wydarzy, co cię przeraża?
Doświadczasz objawów somatycznych takich, jak: kołatanie serca, drżenie/mrowienie/drętwienie rąk, zawroty głowy, duszności, przyspieszony oddech, nudności, osłabienie, pocenie się, ból brzucha?
Przeżywasz niepokój i napięcie, które pojawia się nagle, w sytuacji, kiedy robisz coś przyjemnego lub odpoczywasz?
LĘK to stan emocjonalny, który jest naturalny, może informować o zagrożeniu lub dyskomforcie, jaki się pojawił w wyniku zaistniałej sytuacji. Stan ten jest określany, jako niepokój, napięcie, dyskomfort i wpływa na ogólne samopoczucie powodując jego obniżenie.
LĘK może występować przed konkretnymi sytuacjami czy rzeczami w postaci tzw. fobii. Należą do nich fobie społeczne, fobie sytuacyjne, przed zwierzętami, fobie dotyczące urazów i chorób i in. Wszystkie mają swoje nazwy i stanowią źródło trudności, które nierzadko uniemożliwiają realizowanie codziennych aktynowości i zadań.
LĘK pojawia się także w wyniku silnej reakcji na stresujące zdarzenie nawet długo po jego zakończeniu.
LĘK bywa tak silny, że może powodować objawy, takie, jak: kołatanie serca, drżenie/mrowienie/drętwienie rąk, zawroty głowy, duszności, przyspieszony oddech, nudności, osłabienie, pocenie się, ból brzucha. Osoby doświadczające tego stanu, opisują pojawienie się objawów somatycznych wcześniej od następujących po nich niepokoju, lęku oraz strachu o własne zdrowie i życie.
Zaburzenia lękowe, to grupa bardzo zróżnicowanych zaburzeń, mających wspólną genezę związaną z pojęciem nerwicy, a w ich powstawaniu i przebiegu bardzo istotną rolę odgrywają czynniki psychologiczne, biologiczne, środowiskowe, społeczne i kulturowe. Według klasyfikacji chorób można rozpoznać oprócz zaburzeń lękowych, zaburzenia obsesyjno – kompulsyjne (obsessive-compulsive disorder – OCD), reakcję na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne, zaburzenia dysocjacyjne, zaburzenia występujące pod postacią somatyczną oraz inne zaburzenia nerwicowe. U podłoża zaburzeń lękowych często leży trauma bądź brak zaspokojenia potrzeb wczesnodziecięcych. Równie często zaburzenia lękowe pojawiają się na skutek wewnętrznego konfliktu między naturalnymi tendencjami czy możliwościami jednostki, a presją i oczekiwaniami płynącymi z otoczenia. Niezależnie od przyczyny, skuteczną metodą pomocy w leczeniu zaburzeń nerwicowych (lękowych) jest psychoterapia, a w szczególnych warunkach także farmakoterapia.
Jeśli podejrzewasz lub rozpoznajesz u siebie ww. objawy charakterystyczne do opisanych zaburzeń, zgłoś się do Poradni Leczenia Psychicznego, Gabinetu Terapeutycznego lub innej placówki, w której otrzymasz pomoc i wsparcia w diagnostyce oraz leczeniu.
Adriana Dąbrowska
