Czym jest zależność w relacji?
Czy dotyczy to jedynie związków romantycznych?
Czy możemy być zależni od wszystkich ludzi bez względu na rodzaj i charakter relacji?
Bez problemu możemy sporo przeczytać o zależności w związku, o relacji zależnej, osobowości zależnej czy innych typach zależności wynikającej ze związku między ludźmi. Dlatego warto podkreślić, że zależność w relacji może być wynikiem bardzo wielu czynników, które na siebie oddziaływają, powodując silna potrzebę lub przymus pozostawania w relacji z osobą, pomimo często szkodliwego wpływu i negatywnych tego konsekwencji.
Do opisywania relacji zależnej wykorzystuje się m.in. takie określenia jak „kochać za bardzo”, „nałóg miłości”, „uzależnieni od siebie”, „partner idealny” czy „miłość bez granic”. Osoba, która tworzy relację zależną może być odbierana jako osoba bezkonfliktowa, zaangażowana, wspierająca oraz niezwykle oddana. Takie osoby zazwyczaj potrzeby i oczekiwania swoich partnerów stawiają ponad swoimi, a własne granice dostosowują do granic innych ludzi. Na początku taki charakter relacji może wydawać się korzystny dla obu stron bo nie generuje trudności czy konfliktów, dlatego, że jedna osoba staje się podporządkowana drugiej, tłumi własne potrzeby i nie wyraża swojego zdania, unikając ryzyka odrzucenia.
Co kieruje osobą, która rezygnuje z własnych potrzeb aby realizować oczekiwania innych?
Przede wszystkim silny lęk przed odrzuceniem, konfliktem, oceną i krytyką. Osoby, które tworzą relacje zależne często charakteryzują się także cechami osobowości zależnej, m.in. potrzebą bycia pod opieką, prowadząca do zachowań nacechowanych uległością oraz strachem przed opuszczeniem. Dlatego osobowość zależna najczęściej unika podejmowania ważnych decyzji dotyczących swojego życia, wykazuje chęć przekazania odpowiedzialności za nie swojemu otoczeniu. Towarzyszy temu ciągła obawa przed popełnieniem błędu i krytyka z zewnątrz. Wtedy pojawia się potrzeba utrzymywania relacji za wszelką cenę, nawet za cenę zrezygnowania ze wszystkiego co jest ważne. W skrajnych wypadkach osoba zależna jest w stanie godzić się na przekraczanie własnych granic, nawet na przemoc fizyczną i psychiczną. Kolejnym czynnikiem popychającym osobę do tworzenia relacji zależnej, może być obniżone poczucie własnej wartości, np. dominacja wewnętrznego krytyka, który jest wobec nas i naszych zachowań bardzo surowy, niezadowolenie z własnego wyglądu, wzorce myślenia nacechowane negatywnymi przekonaniami na własny temat czy brak poczucia bezpieczeństwa. Różnego rodzaju znaczące straty i traumatyczne doświadczenia mogą wpływać na potrzebę czy przymus bycia zależnym. M. in. strata rodziców we wczesnym dzieciństwie powodująca ogromne deficyty miłości, uważności oraz przewiązania, będzie generowała potrzebę bycia zaopiekowanym nasilając przymus wchodzenie w rolę dziecka, czyli osoby w relacji zależnej. Niedojrzałość emocjonalna osoby tworzącej związek romantyczny czy jakąkolwiek inną relację, polegająca na braku odpowiedzialności za własne życie i podejmowane decyzje, a nawet braku umiejętności przewidywania konsekwencji podjętych działań. Niedojrzałość emocjonalna może wynikać np. z syndromu DDA, czyli Dorosłego Dziecka Alkoholika, czyli dorosłego, który jako dziecko wychowywał się w rodzinie, w której jeden lub oboje rodziców byli uzależnieni od alkoholu. Takie dzieci zazwyczaj tracą swoje dzieciństwo, ich naturalny rozwój dojrzałości emocjonalnej jest zaburzony, a w sposób gwałtowny zostają wrzucone w role, na które nie są emocjonalnie i psychicznie gotowe.
Rozważając problem zależności w relacji należy wziąć pod uwagę wszystkie możliwe okoliczności, deficyty i dysfunkcje jako mogły do tego doprowadzić. Etiologia takich zachowań jest bardzo złożona, dlatego wymaga dużej uważności i otwartości.
Jeśli czujesz, że jesteś w relacji zależnej lub tworzyć takie właśnie związki z ludźmi, zgłoś się na konsultację i zastanów się nad podjęciem pracy terapeutycznej, które pomoże w zrozumienia Twojego zachowania oraz uwolni od przymusu przywiązania.
www.wciszy.com
